پوهاند داکتر زیار اسطوره است


داکتر ببرک ارغند

هالند ، نوامبر2014

پوهاند داکتر زیار اسطوره  است

 پوهاند داکتر مجاور احمد زیار از زمرۀ آن فرهیخته گان و فرزانه گانِ   علم و ادب کشور است که  سایۀ  قلمش را تنها وتنها در تارکها و چکادها باید  پی گرفت .  او بزرگ است و در دامنه ها نمیتواندهستیت داشته باشد و  «در آیینۀ کوچک » هم ننماید . این بهینه مرد   بیشتراز پنجاه سال  خم و پیچهای زنده گی ، اوراق کتابها و دهلیزهای دانشگاهها و مدارس را عاشقانه   پیموده ومنزل زده تا به   جایگاه امروزین خویش رسیده است . این فرزانه ،مردیست خود جوش و خود ساخته  که از روستای «حصارک »از دامنه های « سپین غر» با اشک و آه  بر خاسته وتا فراز های اکادمیهای سویس  و دانشگاههای  برن ، هومبولت برلین  و اکسفورد لندن راه زده  است .  کمتر ده و قریه در کشور ما یافته میشود  که نقش تایرِ  موتر سایکل  این پژوهشگر و محقق آنجا ها نقش نبسته باشد . او به دور ترین دره ها  و قشلاقها  بخاطر دریافت ریشه های  واژه ها و شناخت زبانها و گویشهای رایج در کشور سر زده  است . او عاشق علم و پژوهش و آفرینش  است . افزون بر بیست دفتر شعر  و داستان در حدود  یکصدو سی جلد اثر علمی و پژوهشی دارد که از آن میان سی و هشت اثر تاکنون زینت چاپ یافته اند . و افزون بر اینها  بیشتر از سه هزار  مقاله به زبانهای  پشتو ، فارسی دری ، المانی و انگلیسی  نگاشته است  که با این حد و مقدار پس از علامه عبدالحی حبیبی مقام دومین پژوهشگر پرکاردرکشوررااحرازمیکند .

کدام مکتب رو و دانشگاهیی باشد که نام والای این گسترده دانش را نشنیده باشد . او  یگانه متخصص ورزیدۀ  زبانهای آریانی  در کشور ست  . پوهاند زیار زبانشناس ، ادبیاتشناس ، نژاد شناس ، پژوهشگر ، شاعر ،  ژورنالیست  ، نویسنده ، مترجم و نقاد ادبی و اجتماعیست . استاد زیار در عیار ساختن زبان پشتو با معیار های  زبانشناختی نوین جایگاه بی بدیل دارد . همچنان او   یکی از پایه گذاران و نوگرایانِ نستوۀ  شعر نو و آزاد پشتو  بشمار میرود.                                                                                                      

 فرزانه گانِ کشور پیرامون شخصیت والای علمی و ادبی  ایشان زیاد قلم فرسایی نموده اند و ابعاد مختلف زنده گی ایشان را با مهر ومحبت بر جسته ساخته اند تا جاییکه  شاعر نامدار فارسی دری جناب سید رفعت حسینی در مورد معرفت ایشان میگوید : « شعر کمترین  فضیلت اوست »

استاد زیار با فضیلت گستری به زبان فارسی و پشتو  شعر می سراید و سروده هایش سر شار از پیامهای انسانیست : 

 

یوګوربت یم ،د ویلاړ له دنګو غرونو راالوتی

نه د چا د دانې ښکار او ، نه د چا په دام کې نښتی

د تاریخ نیاوتون مې للي ، سپیناوی په هسکه غاړه

نه مې سترګې چاته ټیټې ، نه د چا پشوته پریوتی

څه د وخت ټګی برګی او، څه زما رشتینولې وه

که پردا دومره سپین نمرو ،دیوتایانو یم تیروتی

بېرته شاته