دير ګزين معبد خورشيد


چګونه باور بايد کرد
آن واپسين عياری
      از ديارشعر و سخن
            ديګر به جاويه ګان پيوست،
                       فرمانروای هراس نشناسی که
                                           حدود و ثغور  قلمرو شعر را
                                                               تافرجامين مرز شهادت
                                                                                 از آن خود ساخت
و هنوز خونين ترانه هايش
               - همچو شطی خروشان-
                                 بر بستر لب های مغضوبين قرون
                                                                     جاری اند!
چګونه باور بايد کرد
             آن قافله سالار بی بديلی که 
                                        از تنګنای مرګ و نابودی
                                                                   فراتر ګام نهاد
و محکومين سياه دل ترين دژخيمان
                        -ازآنسوی سده های تحجر-
                                        هنوز روشن واژه های چکامه هايش را
                                                               تا چوبه ی دار بر دوش ميکشند!
چګونه باور بايد کرد
                آن واپسين تک ستاره ی کهکشان ها
                                          هرچی فراتر از فراز سپيدارهای نور
                                                                             ګذشت
و جاويدانه به معبد خورشيد
                    کوله بار اقامت افګند...
                                            درود بی پايان
                                              به آن ديرګزين معبد خورشيد بادا!

اکسفورد-٢٥اګست٢٠٠٠